Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Δερβενοχώρια: Μονή της Ζωοδόχου Πηγής


Υπάρχουν μαγευτικοί προορισμοί πολύ κοντά από την Αθήνα, που σε σύντομο χρονικό διάστημα ο ταξιδιώτης δραπετεύει από το ατέλειωτο μπετόν της, και βρίσκεται σε ένα φυσικό περιβάλλον απόλυτης ομορφιάς και χαλάρωσης. Ένα από αυτά, τα Δερβενοχώρια και συγκεκριμένα την Μονή της Ζωοδόχου Πηγής που είναι τρία χιλιόμετρα έξω από το χωριό Πύλη των Δερβενοχωρίων αποφάσισα να επισκεφθώ. Ακολούθησα, μια από τις τέσσερεις προσεγγίσεις των Δερβενοχωρίων για να φθάσω στην Πύλη και από εκεί στην Μονή. Μπήκα στην Αττική Οδό με κατεύθυνση από Ελευσίνα προς Εθνική Οδό Αθηνών-Κορίνθου, βγήκα στην έξοδο 2 για Θριάσιο-Μαγούλα και αμέσως στην ανηφόρα της εξόδου αριστερά για το εργοστάσιο των τσιμέντων ΤΙΤΑΝ (λεωφόρος Δερβενοχωρίων). Μετά προχώρησα όπως με πήγαινε ο δρόμος και έφθασα μέσω στροφών στην Πύλη. Αξίζει να σημειώσω την κακή ποιότητα και σχεδιασμό του δρόμου, τα φορτηγά και τις νταλίκες που τρέχουν ανεξέλεγκτα παραβιάζοντας όλο σχεδόν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, τις δηλητηριώδεις χημικές αναθυμιάσεις από διάφορα εργοστάσια στην αρχή του δρόμου, και βέβαια το θλιβερό θέαμα από αποκαΐδια καμμένων δένδρων σε όλη την διαδρομή. Σε κάποιο σημείο αναρωτήθηκα αν έπρεπε να συνεχίσω. Συνέχισα ωστόσο και όταν έφθασα στον προορισμό μου το θέαμα άξιζε πράγματι τον κόπο και έδιωξε τον εκνευρισμό μου. Καθαρή ατμόσφαιρα, πολύ πράσινο, φιλόξενοι άνθρωποι και ηρεμία. Μπαίνοντας στο χωριό Πύλη αισθάνεσαι και βλέπεις την καθαριότητα σε κάθε σημείο του. Οι ασχολίες των κατοίκων εδώ είναι καθαρά γεωργικές με τους αμπελώνες να ξετυλίγονται δεξιά και αριστερά του δρόμου. 


Παρατήρησα επίσης πολλούς πυλώνες Αιολικής Ενέργειας καθώς και πανό διαμαρτυρίας των κατοίκων που  δεν θέλουν σε τόση μεγάλη ποσότητα την παρουσία τους εκεί.



Πριν να μπω στο χωριό στα δεξιά του δρόμου καλαίσθητα σκαλάκια με οδήγησαν στα απομεινάρια Ενετικού Κάστρου που δεσπόζει στην κορυφή του λόφου.




Αφήνοντας το χωριό και οδηγώντας τρία περίπου χιλιόμετρα σε ένα κακοτράχαλο δρόμο συνάντησα επιτέλους την πινακίδα που έγραφε "Μονή Ζωοδόχου Πηγής". Εκεί με υποδέχθηκαν χιλιάδες καφετί πεταλούδες που σε συνδυασμό με την πανέμορφη είσοδο της Μονής δίνουν στον επισκέπτη αισθήματα ψυχικής ανάτασης.




Η πόρτα εισόδου ήταν ανοιχτή χωρίς κανέναν άνθρωπο, ωστόσο ήταν αισθητή η παρουσία του, από την απόλυτη καθαριότητα και τάξη που επικρατούσε στον προαύλιο χώρο. Περιποιημένα και ποτισμένα δέντρα, φιλόξενα παγκάκια, μία γραφική καμπάνα, και απέραντη δροσιά με ξεκούρασαν από την ταλαιπωρία της δύσκολης διαδρομής.





Δίπλα στην Μονή αρχαία απομεινάρια άλλων εποχών, διατηρημένα όμως με σεβασμό στην όποια ιστορία κουβαλούν επάνω τους.





Στο τέλος παρατηρώντας με σεβασμό την απλή αλλά με τόση δυναμική αρχιτεκτονική της Μονής, ένοιωσα εκεί την απόλυτη επαφή με το ΘΕΙΟΝ και υποσχέθηκα στον εαυτό μου να πραγματοποιήσω ακόμη μια φορά το μοναδικό αυτό προσκύνημα.

Επιμέλεια: Νίκος Ταξείδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.