Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Γιώργος Χριστοδούλου: Οι κλεμμένες Ελληνικές αρχαιότητες (Μέρος Δεύτερο)


















Από τα βάθη των αιώνων, π.χ. και μετά, μέχρι το Β' παγκόσμιο πόλεμο, οι έσχατοι ευρωπαίοι, κοινοί λωποδύτες και κλέφτες του κοινού ποινικού δικαίου, καταλήστευσαν και ρήμαξαν τους αρχαιολογικούς θησαυρούς στην Ελλάδα.

Την Ελλάδα, το φωτοδότη του πολιτισμού στον κόσμο.

Λυσσώδεις σπείρες του υποκόσμου, απολίτιστων επιδρομών κανιβάλων ευρωπαίων, κατέκλεψαν, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν στους αιώνες, τις αρχαιότητες στην Ελλάδα.

Ντροπή και αίσχος στις χώρες, Γερμανία, Αγγλία, Ιταλία, Γαλλία, αλλά και άλλες, κρατούν παράνομα και εκθέτουν στα Μουσεία τους τις Ελληνικές αρχαιότητες.

Οι απόγονοι σήμερα πολίτες των Ευρωπαικών αυτών χωρών, θα πρέπει να ντρέπονται για τους προγόνους τους, τους συμπατριώτες τους, για τη χώρα τους και τις κυβερνήσεις τους που έχουν στη κατοχή τους κλεμμένες Ελληνικές αρχαιότητες.

Η αναφορά μου στους πολίτες των χώρων αυτών, δεν είναι εχθρική. Τους θέτω όμως το ερώτημα: Συμφωνούν στον επαναπατρισμό των Ελληνικών αρχαιοτήτων που παράνομα παρακρατούν οι χώρες τους, ναι, η όχι. Ένας αληθινός πολιτισμένος πολίτης στο κόσμο θα έλεγε Ναι. Εσείς;.

Η απίστευτη αυτή, άδικη και παράνομη κατοχή των αρχαιοτήτων, παραβιάζει βάρβαρα και ξεφτιλίζει το διεθνές νομικό, πολιτικό, και πολιτιστικό δίκιο, παραβιάζει, την ηθική τάξη της πολιτιστικής δικαιοσύνης, την διεθνή νομιμότητα και τις αρχές του σεβασμού κάθε πολιτισμένου ανθρώπου στο πολιτισμό.

Μετά λόγου γνώσεως, ως έχω το δικαίωμα, ως Έλληνας πολίτης, κατηγορώ και καθιστώ υπεύθυνες, όλες τις Ελληνικές κυβερνήσεις, όλων των εποχών, στη πολιτική ιστορία της χώρας, που αδιαφόρησαν, η αγνόησαν, η μερολήπτησαν περιέργως, για ένα θέμα υψίστης ελληνικής, εθνικής , ιερής, πολιτιστικής σημασίας.

Η διεκδίκηση και επιστροφή των αρχαιοτήτων θα έπρεπε να ήταν και να είναι, στο υψηλότερο σημείο στη πολιτική ατζέντα όλων των κυβερνήσεων σε μόνιμη βάση και πάγια, σε μια πανεθνική εκστρατεία σε όλους τους πολίτες του κόσμου, γνωρίζοντας τους, ότι οι Ελληνικές αρχαιότητες είναι κλεμμένες, ώστε οι χώρες αυτές, να εκτίθενται ανεπανόρθωτα στη διεθνή κοινή γνώμη.

Μόνο η Μελίνα Μερκούρη πάλεψε για τα αγάλματα. Πριν και μετά σιωπή(!).

Η Ελλάδα σεβόμενη την ιστορία της, ως χώρα του πολιτισμού και της ειρήνης και με αφορμή, την τελευταία εθνική προσβολή που διέρχεται, πρέπει να διεκδικήσει την επιστροφή, όχι μόνο των γλυπτών του Παρθενώνα, Αλλά όλων των αρχαιοτήτων, από όλα τα Μουσεία και όλες τις συλλογές, όπου βρίσκονται σιωπηλά αιχμαλωτισμένες.

Ο Θρήνος των Καρυάτιδων.

Ο θρύλος λέει για τις Καρυάτιδες ότι θρηνούσαν κάθε νύχτα για την αδερφή τους που άρπαξε ο αγύρτης ο Έλγιν.

«Είναι η υπερηφάνεια μας, είναι οι θυσίες μας. Είναι το ευγενέστερο σύμβολο τελειότητας. Είναι φόρος τιμής στη δημοκρατική φιλοσοφία. Είναι οι φιλοδοξίες μας και το ίδιο το όνομα μας. Είναι η ουσία της ελληνικότητας. Λέμε στην Βρετανική Κυβέρνηση: Κρατήσατε αυτά τα γλυπτά για δύο σχεδόν αιώνες. Τα φροντίσατε όσο καλύτερα μπορούσατε, γεγονός για το οποίο και σας ευχαριστούμε. Όμως τώρα στο όνομα της δικαιοσύνης και της ηθικής παρακαλώ δώστε τα πίσω. Ειλικρινά πιστεύω ότι μια τέτοια χειρονομία εκ μέρους Μεγάλης Βρετανίας θα τιμούσε πάντα τ΄ όνομά της.
Ευχαριστώ»
Μελίνα Μερκούρη.

Όταν πήγαν οι δικοί μας στην Ακρόπολη, να πάρουν σπασμένα μάρμαρα, συνάντησαν τον, «πώποτε μη αναγνώσαντα» Μακρυγιάννη που τους είπε: «Όχι! όχι αυτά! Δι' αυτά επολεμήσαμεν!».
Γιάννης Μακρυγιάννης.

Ως τώρα, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν διεκδίκησαν ποτέ και τίποτα! Αυτή είναι η μόνη αλήθεια! Η πικρή αλήθεια........
Μανώλης Γλέζος.

Οι Ρωμαίοι Δεν Άφησαν Τίποτα Όρθιο.

Ήρθαν χρόνια που οι «ευγενείς» των ιταλικών πόλεων έχτιζαν τα παλάτια τους, με μάρμαρα κλεμμένα από τα αριστουργήματα της Αθήνας.

Την εποχή εκείνη, έκαναν και πλειστηριασμούς και έπαιρναν μέρος και όλοι οι αλήτες «γαλαζοαίματοι» και τα μεγάλα τζάκια της Ευρώπης για να πάρουν αγάλματα για τα παλάτια τους.

Οι Ρωμαίοι κατακτητές επί τέσσερις αιώνες λεηλατούσαν τις Ελληνικές αρχαιότητες. Ο Σύλλας, το 88 π.χ. λεηλάτησε τους Δελφούς, την Επίδαυρο και την Αρχαία Ολυμπία.
Οι Ρωμαίοι άρπαξαν, το περίφημο σύμπλεγμα του Λύσιππου από τη μάχη του Γρανικού. Αναπαριστούσε, δεκαέξι χάλκινους άνδρες οι οποίοι ήταν οι εταίροι του Μ. Αλεξάνδρου.

Ο Τίτος Φλαμίνιος από τη Μακεδονία έκλεψε, άμαξες γεμάτες με χρυσό και ασήμι αδούλευτο, 114 χρυσά στέμματα, 84.000 αργυρά αττικά τετράδραχμα και 14.000 Φιλίππους, δηλαδή χρυσά μακεδονικά νομίσματα.
Ο Λεύκιος Μόμμιος ξεθεμελίωσε την Κόρινθο.
Τo ίδιο λέει και ο Στράβωνας για τα κορινθιακά αγγεία, τον κορινθιακό χαλκό τα κιονόκρανα. Δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Ο Κικέρων γράφει ότι ο Μόμμιος άρπαξε και τα αριστουργήματα του Πραξιτέλη!.

Ο Οκταβιανός άρπαξε το πανάρχαιο ελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, άλλα αγάλματα τα μετέφερε στην Αλεξάνδρεια και τα χάρισε στη Κλεοπάτρα.
Ο Νέρωνας στην κυριολεξία ερήμωσε τους Δελφούς. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι έκλεψε 500 χάλκινα αγάλματα θεών και ανθρώπων.

ΟΙ ΠΙΟ ΓΝΩΣΤΕΣ ΚΛΕΜΜΕΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ένα μεγάλο τμήμα του πολιτισμού της Ελλάδας κλάπηκε κατά τη διάρκεια των αιώνων από διάφορους κατακτητές και έτσι σήμερα πολλά ελληνικά έργα τέχνης βρίσκονται διάσπαρτα σε διάφορα μουσεία στον κόσμο και όχι στον τόπο που που τα γέννησε. Από το θησαυρό των ξενιτεμένων αυτών έργων τέχνης επέλεξα μερικά από τα πιο γνωστά να σας παρουσιάσω.

Στο ΛΟΥΒΡΟ – ΠΑΡΙΣΙ
Η Αφροδίτη της Μήλου
Είναι ένα πολύ γνωστό μαρμάρινο άγαλμα,της ελληνιστικής εποχής, το οποίο βρέθηκε την άνοιξη του 1820 σε αγροτική περιοχή της
Μήλου. Το άγαλμα, που βρέθηκε σε πάνω από 6 χωριστά κομμάτια, κατέληξε ένα χρόνο αργότερα στο Μουσείο του Λούβρου, όπου και εκτίθεται μέχρι σήμερα. Η Αφροδίτη της Μήλου είναι από Παριανό μάρμαρο και έχει ύψος 2,02 μ.

Η Αφροδίτη της Μήλου θεωρείται ένα καταπληκτικό έργο της ελληνιστικής τέχνης, συνδυάζοντας αρμονικά τη γυναικεία ομορφιά και θηλυκότητα. Χρονολογείται γύρω στον 1ο αιώνα π.Χ. Άλλοτε θεωρείτο έργο του Πραξιτέλη, σήμερα όμως είναι σαφές ότι ο δημιουργός της είναι ο Αγήσανδρος ή Αλέξανδρος, γιο του Μηνίδη από την Αντιόχεια του Μαιάνδρου. Το μισό όνομά του αναφερόταν στη βάση του γλυπτού όπου απέμενε χαραγμένη η φράση ...ΝΔΡΟΣ ΜΗΝΙΔΟΥ ΑΝΤΙΟΧΕΥΣ ΑΠΟ ΜΑΙΑΝΔΡΟΥ ΕΠΟΙΗΣΕ.

Ακόμα.
Η Νίκη της Σαμοθράκης
Είναι ένα πολύ γνωστό και πρωτότυπο μαρμάρινο έργο, με ύψος 2,75 μέτρα, άγνωστου καλλιτέχνη της ελληνιστικής εποχής, που βρέθηκε στη Σαμοθράκη και παριστάνει φτερωτή τη θεά Νίκη, θεότητα της ελληνικής μυθολογίας που προσωποποιούσε τη δόξα του ελληνικού πολιτισμού. Η Νίκη χρονολογείται γύρω στο 190 π.Χ. και δείχνει να βρίσκεται, με ανοιχτά φτερά, στην πλώρη ενός πλοίου σαλπίζοντας ορμητικά τη νίκη.

Το 1863, η Νίκη της Σαμοθράκης βρέθηκε κοντά στο ναό των «Μεγάλων Θεών» ή Καβείρων, στο νησί της Σαμοθράκης, από τον Γάλλο πρόξενο
Σαμπουαζώ. Κατόπιν, μεταφέρθηκε στο μουσείο του Λούβρου το 1884, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα.

Ακόμα.
Η Άρτεμις των Βερσαλλιών.
Απεικονίζεται η θεά του κυνηγιού με κοντό χιτώνα και σανδάλια, χλαμύδα δεμένη στη μέση και με διάδημα. Η θεά φαίνεται να κινείται με δύναμη προς τα μπροστά δίπλα σε ένα ελάφι. Με το δεξί χέρι κρατούσε το τόξο, ενώ με το αριστερό ετοιμαζόταν να βγάλει ένα βέλος από τη φαρέτρα που είχε κρεμασμένη στην πλάτη.

Στο ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ - ΛΟΝΔΙΝΟ

Τα Γλυπτά του Παρθενώνα, γνωστά και ως Ελγίνεια Μάρμαρα, είναι μεγάλη συλλογή από μαρμάρινα γλυπτά που μεταφέρθηκαν στην Βρετανία το 1806 από τον Τόμας Μπρους, Ζ' Κόμης του Έλγιν, πρέσβη στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.Τα γλυπτά αυτά αποθηκεύτηκαν στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου το 1816. Το οθωμανικό φιρμάνι, που κατέχει το Βρετανικό Μουσείο "δεν φέρει την υπογραφή και τη σφραγίδα του Σουλτάνου ή τη συνήθη επίκληση στο Θεό, και χωρίς αυτά, ο Elgin και συνεπώς το Βρετανικό Μουσείο δεν έχουν καμία νομική απόδειξη της κυριότητας των Γλυπτών του Παρθενώνα. Η εν λόγω συλλογή γλυπτών περιλαμβάνει μερικά από τα γλυπτά των αετωμάτων, των μετοπών που απεικονίζουν μάχες μεταξύ των Λαπίθων και των Κενταύρων, αλλά και της Ζωφόρου του Παρθενώνα που κοσμούσε το ανώτερο τμήμα των τοίχων του σηκού του ναού σε όλο τους το μήκος.

Τα αποκτήματα του Έλγιν περιλαμβάνουν ακόμη αντικείμενα από άλλα κτίρια της Αθηναϊκής Ακρόπολης: το Ερέχθειο, που μεταβλήθηκε σε ερείπιο κατά τον ελληνικό αγώνα της Ανεξαρτησίας(1821-1833), τα Προπύλαια και τον Ναό της Αθηνάς Νίκης. Ο λόρδος Έλγιν πήρε περίπου τα μισά από τα γλυπτά του Παρθενώνα και από τα υπόλοιπα δημιουργήθηκαν εκμαγεία σε γύψο. Στη συλλογή των μαρμάρων δόθηκε το όνομα του Λόρδου Έλγιν. Το πιο διάσημο, ίσως , από τα Ελγίνεια, είναι η Καρυάτιδα, που βρισκόταν μαζί με άλλες πέντε, στο Ερέχθειο, στην Ακρόπολη των Αθηνών.

Στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΕΡΓΑΜΟΥ- ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Το κυριότερο έκθεμα είναι και αυτό που συναντάμε πρώτο. Πρόκειται για τον επιβλητικό Βωμό της Περγάμου (180-160 π.Χ.), ο οποίος ανακαλύφθηκε από Γερμανούς αρχαιολόγους σε εκσκαφές στη Μικρά Ασία γύρω στα 1880 και μεταφέρθηκε στο Βερολίνο για να ξαναχτιστεί στην αρχική του μορφή εντός του Μουσείου της Περγάμου. Αποτελούσε τμήμα ενός μεγαλύτερου αρχιτεκτονικού συγκροτήματος, μοντέλο του οποίου εκτίθεται επίσης στο μουσείο.Ακριβώς απέναντι από τον Βωμό της Περγάμου υπάρχουν κομμάτια από τη ζωοφόρο με θέμα την Τιτανομαχία. Επίσης την πρώτη αυτή αίθουσα πλαισιώνουν αρκετά καλοδιατηρημένα αγάλματα.

Στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΡΜΙΤΑΖ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ

Ένα από τα πιο γνωστά εκθέματα του μουσείου είναι η Αφροδίτη της Ταυρίδας. Το άγαλμα αυτό κατασκευάστηκε τον 3ο ή 2ο π.Χ. αιώνα και είναι αντίγραφο, αλλά όχι πιστό, ενός από τα πιο περίφημα έργα του 4ου π.Χ αιώνα του Πραξιτέλη, της Κνιδίας Αφροδίτης. Με το εκφραστικό πρόσωπο και το καλλίγραμμο κορμί, προκάλεσε θαυμασμό που έφτανε ενίοτε στο πάθος, σε σημείο, που πολλοί ταξίδευαν στην Κνίδο για να τη δουν. Κατά τους Ελληνιστικούς και Ρωμαϊκούς χρόνους, αντιγράφηκε περισσότερο από κάθε άλλο γλυπτό. Η Αφροδίτη του Ερμιτάζ είναι το πρώτο έργο αρχαίας τέχνης που έφτασε στην Αγία Πετρούπολη, ο Μέγας Πέτρος την απέκτησε ύστερα από μακρές διαπραγματεύσεις με τον πάπα.

Στα ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ

Ο Δισκοβόλος του Μύρωνα. Το άγαλμα τοποθετείται στυλιστικά στο τέλος του αυστηρού ρυθμού, πριν από την έλευση της όψιμης κλασσικής τέχνης. Απεικονίζει ένα γυμνό αθλητή της δισκοβολίας, ο οποίος λυγίζει τα γόνατά του και γέρνει έντονα προς τα εμπρός, στρέφοντας τον κορμό και το κεφάλι του προς τα δεξιά. Το δεξιό του πόδι πατάει σταθερά στο έδαφος, ενώ το αριστερό μόλις που στηρίζεται στα ακροδάχτυλα, τη στιγμή ακριβώς πριν συστραφεί γύρω από τον άξονά του για να εκσφενδονίσει το δίσκο που κρατάει στο χέρι του. Παρά την ένταση που αποτυπώνεται στο κορμί του, το πρόσωπό του διατηρεί μία γαλήνια εσωστρέφεια.

Το μεγαλύτερο έγκλημα στην ανθρωπότητα, των κλεμμένων αρχαιοτήτων, απο τους απολίτιστους ευρωπαίους είναι τόσο μεγάλο, που δεν χωρά στις πολιτιστικές σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας.

Μια μέρα τα αγάλματα αυτά, θα εκδικηθούνε.

Γιώργος Χριστοδούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.