Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου 2014

Χρειαζόμαστε εξωτερικούς εχθρούς;















Αν ο Ν. Αναστασιάδης στην Κύπρο είναι προδότης ή πορωμένος “ανανιστής” ή αυτοκαταστροφικά παραπλανημένος, θα φανεί με τον καιρό. Ότι όμως αιφνιδιαστικά και αναίτια, προσφέρει αναγνώριση και συμμετοχή της Τουρκίας, ως νόμιμης διαπραγματεύτριας για το μέλλον της Κύπρου ενώ είναι κατοχική, ληστρική και ρατσιστική η παρουσία της στο Νησί είναι απροκάλυπτο και αναμφισβήτητο.

Υπήρξε κάποια αιτία και αφορμή για την τωρινή πρωτοβουλία του να αναβαθμίσει και εξωραΐσει την Τουρκία; Πιέστηκε ή απειλήθηκε η Κύπρος; Κάθε άλλο. Η Κύπρος συνάπτει συμφωνίες με πολυεθνικές της ενέργειας για τα κοιτάσματα στην ΑΟΖ της και βρίσκεται σε προχωρημένη αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ. Διανύει διπλωματικά την ισχυρότερη και εγκυρότερη διαδρομή της καθώς είναι μέλος της Ευρωζώνης  και αποτελεί κόμβο αναπτυξιακής προοπτικής και ειρηνικής σταθερότητας στην ανατολική Μεσόγειο. Μόνη αδυναμία της είναι η δημοσιονομική υποταγή της στον τροϊκανό έλεγχο, που προκλήθηκε από την κυβέρνηση Χριστόφια και εφαρμόζεται από την παρούσα Αναστασιάδη, αμφότερες διαπλεκόμενες με το χρεοκοπημένο τραπεζικό κατεστημένο. Αλλά και αυτή η κακοτυχία της κυπριακής κοινωνίας προορίζεται άμεσα να αποκατασταθεί με τους πόρους των ενεργειακών κοιτασμάτων της.

Όπως έχει εκτενώς και επαρκώς καταδειχθεί, η πρωτοβουλία Αναστασιάδη, πολιτικά ευνοεί την εισαγωγή της Τουρκίας στο ενεργειακό πεδίο του Νησιού και της περιοχής. Η κίνηση αυτή δεν μπορεί παρά να έχει, εύλογα, την υποκίνηση-υπόθαλψη των ΗΠΑ που προσφέρουν έτσι αντάλλαγμα στην Τουρκία εν όψει της αυτοδιάθεσης του Κουρδιστάν. Την οποία αυτοδιάθεση χρειάζονται ως οχυρό έναντι του Ιράν αλλά της προελαύνουσας στο Ιράκ αλ Κάιντα.

Έχει εξαιρετική σημασία να εντοπισθεί πως, στην ιστορικά δυσχερέστερη πολιτικά κατάσταση που βρίσκεται η Τουρκία, εσωτερικά αλληλοσπαρασσόμενη και απειλούμενη με εδαφική συρρίκνωση, απομονωμένη διεθνώς και με επεισόδια αντιπαράθεσης με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, εμφανίζεται Έλληνας ( Ελληνοκύπριος ) να της δώσει διέξοδο. Μάλιστα, η επισήμανση αυτή ισχύει και για την περίπτωση της Ελλάδας που πάλι Έλληνας ( αμερικανοτραφής ), ο ΓΑΠ, την υπήγαγε αμαχητί και αλυσοδεμένη στην τροϊκανή Κατοχή, με συμβολική εξαγγελία του στο ακριτικό Καστελόριζο. Εκεί όπου οι ελληνικές ΑΟΖ, εφάπτονται.

Τι ανάγκη λοιπόν έχουμε τους εξωτερικούς εχθρούς;

Νίκος Καραβαζάκης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.