Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Γιατί η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο Ευρώ













Γιατί η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο Ευρώ

Του Παναγιώτη Λιαργκόβα
Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και συντονιστής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή των Ελλήνων.

Το ευρώ είναι ένα σκληρό διεθνές νόµισµα που συνοδεύεται από χαµηλά επιτόκια. Ξεκίνησε µε µια ισοτιµία χαµηλότερη έναντι του δολαρίου και πολύ γρήγορα κατάφερε να την ξεπεράσει.
Βέβαια, η πρόσφατη οικονοµική κρίση δηµιούργησε τριγµούς στα θεµέλιά του.'Εδειξε ότι δεν είχε σχεδιαστεί από την αρχή µε όλες εκείνες τις δικλίδες ασφαλείας που θα το θωράκιζαν και µαζί µε αυτό θα θωράκιζαν όλες της οικονοµίες της Ευρωζώνης.
Δεν µπόρεσε να αποτρέψει ατυχήµατα σαν αυτό που έγινε στη χώρα µας. Το ευρώ ήταν µια σηµαντική θεσµική καινοτοµία και, όπως πολλές άλλες καινοτοµίες, δεν είχε την ολοκληρωµένη του µορφή από το ξεκίνηµά του. Ήταν σαν τα πρώτα αυτοκίνητα, που ναι µεν αντιπρο-σώπευαν ένα τεράστιο άλµα σε σχέση µε το ποδήλατο, αλλά δεν είχαν ζώνες ασφαλείας ή αερόσακους για την προστασία των επιβατών και οι οδηγοί δεν υπάκουαν σε κανόνες οδικής ασφάλειας. Όταν άρχισαν να γίνονται ατυχήµατα, οι µηχανικοί αυτοκινήτων βελτίωσαν τα συστήµατα ασφάλειας, ενώ οι χώρες θέσπισαν αυστηρούς κανόνες κυκλοφορίας ώστε να αποτρέπονται οι επικίνδυνοι ελιγµοί.
Κάτι παρόµοιο έγινε και µε το ευρώ. Μετά τα ατυχήµατα της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Ισπανίας, οι Ευρωπαίοι, έστω και καθυστερηµένα, πήραν µέτρα ενίσχυσης του ευρώ και θωράκισης των χωρών-µελών της Ευρωζώνης: µέτρα που αφορούν στη ρευστότητα, µέτρα που αφορούν στην τραπεζική ένωση και µέτρα στην κατεύθυνση της δηµοσιονοµικής ενοποίησης.

Οικονομική διακυβέρνηση

Το 2014 θα είναι πολύ διαφορετικό σε σχέση µε το 2010 αναφορικά µε την οικονοµική διακυβέρνηση στη Ζώνη του Ευρώ. Αυτό το καινούριο πλαίσιο παρέχει σαφώς µεγαλύτερη και αποτελεσµατικότερη προστασία έναντι εξωτερικών διαταραχών σε χώρες όπως η δική µας. Η Ελλάδα, µε τις εξαιρετικές θυσίες των πολιτών της παρέµεινε όρθια, εντός του ευρώ, όλο αυτό τον καιρό. Θα το εγκαταλείψει τώρα, στο τέλος του δύσβατου δρόµου, όταν επιτέλους πάρθηκαν κάποια µέτρα στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής οικονοµικής ολοκλήρωσης;
Εάν επιστρέφαµε στη δραχµή, σίγουρα θα «αφήναµε» τους Ευρωπαίους και θα επιλέγαµε το δρόµο της µοναξιάς. Θα ασκούσαµε µόνοι µας τη νοµισµατική πολιτική της χώρας µας. Είναι όµως έτοιµο το πολιτικό σύστηµα να ασκεί µια «ανεξάρτητη» και «ανεπηρέαστη» από εγχώρια συµφέροντα νοµισµατική πολιτική;

Πελατειακό κράτος

Το ιστορικό µας παρελθόν για την προ του 2000 εποχή µάς γνέφει αρνητικά: η νοµισµατική πολιτική ήταν συγκυριακή και δεν εξυπηρετούσε τα συµφέροντα του κοινωνικού συνόλου. Τυπωνόταν χρήµα για να εξυπηρετηθεί το πελατειακό κράτος και οι κοντόθωρες επιδιώξεις των πολιτικών και όχι για να εξυπηρετηθούν οι συναλλαγές των πολιτών. Ποιο ήταν το αποτέλεσµα; Η συνεχής αύξηση του πληθωρισµού, η πτώση τη; ανταγωνιστικότητας, η µείωση της αξίας του νοµίσµατος και των πραγµατικών µισθών και η υπονόµευση της µελλοντικής επιβίωσης των Ελλήνων.

Ενδεχόµενη επιστροφή στη δραχµή δεν ισοδυναµεί µε θεραπεία των χρόνιων οικονοµικών προβληµάτων µας. Το νόµισµα είναι ο καθρέπτης της οικονοµίας. Εάν η πραγµατική οικονοµία αντιµετωπίζει οικονοµικά δεινά, όπως ύφεση, ανεργία, ελλείµµατα, πληθωρισµό κ.λπ., τότε το εθνικό νόµισµα θα αντανακλά όλα αυτά τα προβλήµατα και συνεχώς θα χάνει την αξία του, δηλαδή θα καταποντίζεται στις διεθνείς χρηµαταγορές. Ο πληθωρισµός θα αυξανόταν απότοµα λόγω αύξησης της τιµής των πρώτων υλών (που οι περισσότερες είναι εισαγόµενες) και το δηµόσιο χρέος θα εκτοξευόταν. Οι οικονοµικές και κοινωνικές συνθήκες θα γίνονταν αφόρητες. Οι διεθνείς αγορές θα µας έχουν αποκλεισµένους για τουλάχιστον είκοσι χρόνια και το βιοτικό επίπεδο θα παραµένει χαµηλό για ασυνήθιστα µεγάλο χρονικό διάστηµα, πολύ µεγαλύτερο από αυτό που θα απαιτηθεί για να ορθοποδήσουµε εντός του ευρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.